Bijna 1 jaar verder

Bijna een jaar geleden stapten we vol spanning en enthousiasme in ons avontuur. Wat begon als een droom is inmiddels onze dagelijkse realiteit. Een nieuw land, nieuwe gewoontes en vooral: een compleet andere manier van leven. In deze blog staan we iets meer stil bij deze gewoontes.

Wat ons al snel opviel, is hoe anders de dagindeling hier is. In Nederland eten veel mensen een snelle boterham tussen de middag, vaak achter hun bureau. In Slovenië is de warme lunch de belangrijkste maaltijd van de dag. De restaurants zitten rond lunchtijd vol, mensen nemen de tijd om te eten en even bij te praten. Ook koffiedrinken heeft hier een speciale plek: ‘kava’ is een sociaal moment, niet iets wat je snel even meeneemt. Hieronder een opsomming van de eetmomenten in het boerenleven.

Zajtrk (Ontbijt)

Tijd: Vroeg in de ochtend, vaak vóór zonsopgang.

Wat: Brood met spek, kaas, honing of zelfgemaakte jam. Soms soep of warme melk.

Functie: Een stevig begin voor het zware werk op het land.

Malica (Tussendoor)

Tijd: Rond 9:00 – 10:00 uur.

Wat: Klein broodje, worst, stuk taart of een beker zure melk (kislo mleko).

Functie: Korte pauze om nieuwe energie op te doen, vaak op het veld.

Kosilo (Lunch)

Tijd: Rond 12:00 – 14:00 uur.

Wat: De hoofdmaaltijd, vaak soep, vlees, aardappelen, zuurkool of bonen.

Functie: Belangrijkste eetmoment van de dag, meestal warm en uitgebreid.

Popoldanska Malica (Namiddagtussendoortje)

Tijd: Rond 16:00 uur.

Wat: Klein hapje zoals gebak, fruit of restjes van de lunch.

Functie: Pauze tijdens het werk, zeker bij oogst- of hooibezigheden.

Večerja (Avondeten)

Tijd: Rond 19:00 uur.

Wat: Lichte maaltijd, zoals brood met kaas, worst, of een eenvoudige soep.

Functie: Afsluiting van de dag, minder zwaar dan de lunch.

Het tempo ligt hier lager en er is volop ruimte voor spontane ontmoetingen. Dat was even wennen, maar inmiddels genieten we daar des te meer van.

Ook op het gebied van werk en mentaliteit merkten we verschillen. In Nederland draait het vaak om efficiëntie, strakke planningen en snel schakelen. In Slovenië gaat het soms wat langzamer en is er meer hiërarchie in organisaties. Zaken als administratie of vergunningen verlopen niet altijd even snel, en dat vraagt soms om geduld. Tegelijkertijd ervaren we hier meer balans: er is meer aandacht voor vrije tijd, familie en samen genieten. Die ontspannen houding is voor ons een waardevolle les. 

Wat is het toch heerlijk om meer buiten te leven, we krijgen zoveel meer mee van de seizoenen. Het boerenleven volgt hier nog echt het ritme van de seizoenen.

Lente is het seizoen van zaaien, snoeien en de eerste weidegang. Alles komt weer tot leven en het werk op het land begint.

Zomer brengt lange dagen vol hooien, oogsten van vroege groenten en het verzorgen van gewassen.

Herfst is de oogsttijd: druiven, appels, maïs en pompoenen worden binnengehaald, het land wordt klaargemaakt voor de winter.

Winter brengt rust, maar de dieren moeten verzorgd worden en boeren besteden tijd aan onderhoud en houtkap.

En dan nu weer terug naar ons dagelijkse leven:

De logeerkamer, linnenkamer, badkamer, het voorraadhok en de bijkeuken zijn inmiddels af. We hebben weer flink opgeruimd en nieuwe ideeën voor de inrichting van ons woonhuis blijven zich ontwikkelen. Ook rondom de boerderij is er veel werk verzet: snoeien, zeisen rond het huis, het erf onkruidvrij maken en het hout aanvullen voor de komende winter. Met 13 hectare grond hoeven we ons hier zeker niet te vervelen.

Op dit moment werken we hard aan de bouw van ons tweede struisvogelverblijf, compleet met een enorme renweide. Zodra dat klaar is, verhuizen onze huidige struisvogels naar hun nieuwe plek en pakken we het bestaande verblijf aan. Daar willen we in week 33 weer 30 jonge struisvogels verwelkomen.

Onze struisvogels groeien als kool (sommigen al 2,5 meter), zijn elke dag een verrassing, ontzettend nieuwsgierig, een tikkeltje brutaal en soms zo onhandig dat je er gewoon om móét lachen. Hun koppige blikken, onverwachte sprongetjes en hun hilarische ren/danscapriolen. Het zijn echte karakters: lief, lollig en altijd zichzelf.

Het is echt heel erg leuk om voor struisvogels te zorgen.

Het nieuws gaat als een lopend vuurtje: er zijn struisvogels in Blatni Vrh! Steeds meer mensen uit de omgeving komen nieuwsgierig langs om een glimp op te vangen. Het is geweldig om te zien hoe ons dorp daardoor weer tot leven komt.

Ons emigratie idee is ooit begonnen met de uitspraak “wat zou het toch leuk zijn om hier in Slovenië een mini camping te beginnen”. Het mooie aan een camping in Slovenië is, dat je met een redelijk klein budget, snel inkomsten kunt realiseren en daarnaast leek het contact met mensen ons een leuk idee aangezien we toch wel erg achteraf wonen. Maar sinds we hier wonen merken we juist hoezeer we genieten van de rust en stilte — en beseffen we dat het runnen van een camping daar totaal niet bij past. Alleen al het idee ervan geeft ons bijna stress. Dus hebben we besloten dit niet te doen.

Uiteraard heeft dit besluit enorme financiële gevolgen dus we zijn aan het nadenken hoe we dit gat kunnen dichten.

Naast de dagelijkse zorg voor onze struisvogels staat er nog genoeg op de planning. Het maaiseizoen is begonnen, dus ook wij gaan aan de slag om al het gras te maaien. We hebben gelukkig alle machines in huis — van maaien tot persen — maar het zijn er zóveel dat we toch graag wat uitleg krijgen van onze behulpzame buren.

Ook zijn we volop aan het uitzoeken hoe we een eigen slachthuis en winkeltje kunnen opzetten.

Ondertussen dragen de fruitbomen en struiken hun eerste vruchten: de kersen, aalbessen en kruisbessen zijn al geproefd, én we zijn begonnen met het maken van verschillende likeuren.

En alsof dat nog niet genoeg is, plannen we ook om het oude en nieuwe woonhuis samen te voegen (lees: een muur eruit) en daarna de woonkamer grondig te renoveren.

Een jaar na onze verhuizing voelen we ons steeds meer thuis in Slovenië. We genieten volop van de ruimte, de rust, de prachtige natuur, elkaar, onze dieren, de vriendelijke mensen én de nieuwe vriendschappen die we hier hebben gesloten. Natuurlijk missen we soms Nederland — de directheid, familie, vrienden en stiekem ook thuisbezorgd (vooral de kapsalon!). Gelukkig komen vrienden en familie geregeld langs, en dat vinden we ontzettend fijn. En boven alles: we voelen ons hier gezonder, relaxter, blijer en gelukkiger dan ooit.

Tot de volgende!!

Liefs Niels en Kirsten